Cennik i rezerwacja biletów: Bilet na pokaz: 18 zł Bilet ulgowy: 12 zł Karnet na cztery pokazy: 60 zł (ważny przez pół roku) Rezerwacje i sprzedaż: Augustowskie Placówki Kultury, Rynek Zygmunta Augusta 9, tel. 87 643 36 59 lub w kinie „Iskra” na godzinę przed rozpoczęciem seansu 

Historia Elvisa Presleya (Austin Butler) zgłębia złożoną, ponad dwudziestoletnią relację Presleya z Parkerem (Tom Hanks), która rozpoczęła się wraz z początkiem bezprecedensowej kariery piosenkarza, na tle ewoluującego krajobrazu kulturowego i końca amerykańskiej niewinności. Kluczowym elementem opowieści jest jedna z najważniejszych i najbardziej wpływowych osób w życiu Elvisa, Priscilla Presley.

Gościem pokazu był(a):
Wojciech Gąssowski

Wojciech Gąssowski

(zdjęcie z oficjalnej strony Artysty: wojciechgassowski.pl) Piosenkarz. Debiutował w 1962 r. na Festiwalu Młodych Talentów w Szczecinie, gdzie znalazł się w złotej dziesiątce laureatów. Wszyscy znamy jego wielki ponadczasowy przebój „Gdzie się podziały tamte prywatki”, który zdobył pierwszą nagrodę na Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu w 1987 r. Współpracował m.in. z zespołem Czerwono-Czarni, z grupą Chochoły, śpiewał standardy jazzowe ze Swingtetem Janusza Zabieglińskiego i Triem Włodzimierza Nahornego. Był także częścią zespołu Tajfuny, z którym nagrał swój pierwszy przebój „Zielone Wzgórza nad Soliną”.  W latach 1969–1971 współpracował z Grupą ABC, a w 1971 roku założył zespół Test. Pierwszą solową płytą Gąssowskiego jest album "Love Me Tender", a łącznie w jego dyskografii znalazło się 6 wydawnictw.
Relacja z wydarzenia
Autor zdjęć w galerii: Michał Żabiliński  
Aby uzyskać bezpośredni link do zdjęcia, otwórz je w nowej karcie
Kliknij tutaj aby przejść do dedykowanej strony relacji
Nagrody PISF
Bilety
Kupno biletów możliwe jest w Miejskim Domu Kultury - Mała Galeria (Rynek Zygmunta Augusta 9) od wtorku do piątku w godz. 9:00 - 17:00 i w soboty w godz. 9:00 - 14:00 lub na godzinę przed seansem w kinie Iskra

Cennik znajdziecie w zakładce "Bilety"

Polecamy
Cytat na dziś

Poczucie szczęścia, że żyjemy, a równocześnie poczucie, że lepsi od nas zginęli, prowadziło po wojnie nas, artystów, do bycia głosem zmarłych.

— Andrzej Wajda