Filmy

Czy skarpetka może zostać sławną aktorką, nagradzanym sportowcem, albo uratować komuś życie? Oczywiście, że tak! Jeżeli myśleliście, że miejsce skarpetek jest na naszych stopach i w szufladach, to jesteście w grubym błędzie! One też mają marzenia i kiedy tylko nadarza się okazja, żądne przygód, wyruszają w drogę. Historie, które przeżywają, są pokręcone i pełne niespodzianek. Niezależnie od trudności, jakie napotkają na swojej drodze – skarpetki zawsze są górą!

Rok 2084. Mężczyźni są bliscy wyginięcia. W wiekowej willi – otoczone gąszczem roślin, w absolutnej symbiozie – żyją cztery kobiety. Czekają, aż ich cykle menstruacyjne zsynchronizują się. Wszystkie pragną zostać matkami, lecz dawca może być tylko jeden. W końcu nadchodzi upragniony dzień. Dawca pojawia się na uroczystej kolacji, podczas której nieoczekiwanie ulega wypadkowi i, jak się wszystkim wydaje, umiera. Czy to koniec marzeń?

Adaptacja powieści Marii Dąbrowskiej. W formie kroniki ukazuje dzieje kilku pokoleń rodziny szlacheckiej na tle doniosłych wydarzeń historycznych z przełomu XIX i XX wieku. Bogumił Niechcic, były powstaniec i ziemianin, żeni się z Barbarą Ostrzeńską, podobnie jak on pochodzącą z niegdyś zamożnego rodu szlacheckiego. Życie Barbary przygniata uraz pierwszej nieszczęśliwej miłości, niezaspokojone aspiracje i potrzeby duchowe, poczucie obcości w świecie znojnej pracy – tak odległe od ideałów romantyczno-powstańczych, w których została wychowana. Bogumił, człowiek prostolinijny i prawego charakteru, pracuje jako administrator cudzych majątków. Oboje wrastają w nowe środowisko i szukają w nim swojego miejsca. Często wracają wspomnieniami do powstania styczniowego, którego klęska tak bardzo zmieniła warunki ich bytowania. Powrót do miasta to ciągłe marzenie Barbary. Bogumił tylko w pracy znajduje ucieczkę od domowych kłopotów. Ich związek, nie wolny od nieporozumień i poczucia własnego niespełnienia, mimo wszystko trwa, i życie płynie dalej. Dopiero śmierć Bogumiła oznacza dla Barbary radykalne zmiany, a wybuch I wojny światowej – strach o niewiadomy los własny i najbliższych.

Film opowiada o muzyce techno i kulturze rave w Polsce. Przewodnikiem po tym świecie jest dwójka młodych rejwerów z pokolenia Z: Marysia i Janusz oraz Marcello Zamenhoff, performer i jeden z pionierów techno w naszym kraju. Młodzi bohaterowie są zafascynowani modą na lata 90. XX wieku, ale posiadają też krytyczną świadomość naiwności oraz utopijności postulatów osób z pierwszego polskiego pokolenia techno.  Film zderza współczesność z unikalnymi archiwami polskich imprez sprzed 30 lat, reprezentującymi konflikt pomiędzy miejską, artystyczną kulturą rejwową a wiejskimi imprezami techno spod znaku klubu Ekwador w Manieczkach. Bohaterowie szukają odpowiedzi na podstawowe pytanie, czy młodemu pokoleniu uda się pojednać podzieloną klasowo od lat 90. XX wieku scenę klubową w Polsce?

Do ostatniej klasy w prowincjonalnej szkole średniej przybywa Krzysztof Buk (Zbigniew Suszyński), który został wyrzucony z poprzedniego liceum za roznoszenie ulotek. Szybko zdobywa przyjaźń kolegów, równie niepokornych jak on. Uczniowie wraz z młodą wychowawczynią, zwaną Meluzyną (Agnieszka Kowalska), przygotowują spektakl teatralny "Lekcja historii", oparty na tekstach oficjalnych komunikatów prasowych. Wicedyrektor szkoły (Aleksander Bednarz) za wszelką cenę próbuje udaremnić jego realizację. Między nim a młodzieżą narasta konflikt, którego głównym źródłem są odmienne poglądy polityczne. Tymczasem Krzysztof rozpoczyna romans z Meluzyną...

Trzech mężczyzn zakłada zespół hip-hopowy. Kiedy dołącza do nich nauczyciel JJ Ó Dochartaigh (DJ Próvai), muzyka staje się wyrazem politycznego sprzeciwu. Rapując w ojczystym języku irlandzkim, zespół szybko staje się nieprawdopodobnym figurantem ruchu na rzecz praw obywatelskich, mającego na celu ocalenie swojego języka ojczystego. Mężczyźni podejmują też walkę, próbując pokonać policję, siły paramilitarne i polityków, którzy chcą ich uciszyć. Ich anarchiczne podejście do życia często jednak czyni z nich swoich najgorszych wrogów.

Mimo że Maja poświęciła aktorstwu całe swoje życie, nie wierzy w siebie i swoje możliwości. Uważa, że jest w większości studentów, która nie znajdzie pracy po studiach w szkole teatralnej. Dlatego po ukończeniu aktorstwa planuje aplikować na marketing i zarządzanie. Wszystko zmienia się, gdy na drodze Mai staje nowy reżyser. Charyzmatyczny mężczyzna ma przygotować ze studentami dyplom. Reżyser, dając Mai główną rolę Lady Makbet, przywraca jej nie tylko miłość do aktorstwa, ale i wiarę w siebie. Wkrótce okaże się jednak, że to nie zagranie w przedstawieniu dyplomowym będzie głównym celem Mai, a zdemaskowanie prawdziwej natury reżysera.