Filmy

porywająca opowieść o najpiękniejszych czasach w historii Etiopii - swingujących latach 70. Ale to też opowieść o miłości do muzyki, która połączyła trzech niezwykłych bohaterów, na trzech odległych kontynentach. Podróż przez muzyczny świat, na tle czerwonej burzy komunizmu, próbującej zniszczyć twórców oraz ich muzykę, uznaną przez krytyków, za jedną z najoryginalniejszych odmian funky/jazzu na świecie  - Ethiopiques.

Utalentowanego młodego kierowcę (Ansel Elgort), który zarabia na życie udziałem w napadach, przez życie prowadzi muzyka. To ona pomaga mu być najlepszym w tym, co robi. Kiedy poznaje dziewczynę swych marzeń (Lily James), postanawia porzucić przestępczą przeszłość i zacząć żyć normalnie. Zmuszony przez bossa mafijnego (Kevin Spacey), dla którego pracuje, do udziału w z góry skazanym na niepowodzenie skoku, ryzykuje utratą wszystkiego, co dla niego najważniejsze – miłości, wolności i muzyki.

Londyn, lata pięćdziesiąte. Słynny krawiec Reynolds Woodcock (Daniel Day-Lewis) wraz z siostrą Cyril (Lesley Manville) stanowią centrum brytyjskiej mody, ubierając gwiazdy filmowe, rodzinę królewską, socjetę, damy i debiutantki. Wszystko to w wytwornym stylu The House of Woodcock. Przez życie Woodcocka przewija się mnóstwo kobiet, inspirują go, towarzyszą, on wciąż pozostaje kawalerem. Aż do momentu, w którym w jego życiu pojawia się Alma (Vicky Krieps), która wkrótce staje się jego muzą i kochanką. Jego uporządkowane życie burzy miłość.

Gdzieś w głębinach wielkiej, dzikiej, zielonej puszczy mieszka żubr Pompik. Właściwie to żuberek Pompik, jako że w porównaniu z innymi żubrami jest niewielki, do tego nie tak silny, szybki i skoczny, jak jego rówieśnicy. Niezbyt się nadaje do tradycyjnych żubrzych zabaw w przepychanie rogami, wbęcywanie na drzewa czy żubrzego berka dookoła polany, ma za to inne zainteresowania. Pompik jest bowiem najbardziej ciekawskim ze zwierząt w puszczy. Interesuje go wszystko, co dzieje się dookoła niego, chce się wszystkiego dowiedzieć, wszystkiego dotknąć i o wszystkim sam się przekonać. Nie ma takiej leśnej tajemnicy, której Pompik by nie rozwiązał dzięki obserwacji, cierpliwości i zadawaniu mnóstwa pytań. Dzielnie sekunduje mu w tym jego młodsza siostra, mała Polinka, która jednak jest przeciwieństwem Pompika – to żubrzyczka czynu, zamiast się zastanawiać, woli biegać, skakać i wykonywać całe mnóstwo najdziwniejszych czynności. Mama żuberków, Porada, cierpliwie odpowiada na ich pytania, a kiedy trzeba – pociesza. Żubr Pomruk, czyli tatuś Pompika i Polinki, największy ze wszystkich żubrów w puszczy, służy z kolei swoją siłą, kiedy trzeba wyciągnąć maluchy z tarapatów.

zestaw animacji

Basia to wyjątkowo rezolutna 5-latka, dobrze znana wielbicielom książek Zofii Staneckiej i Marianny Oklejak. Każdy odcinek uczy dzieci czegoś o dorosłych, ale i dorosłych czegoś o dzieciach.

Kiedy ma się 5 lat, świat jest wyjątkowo ciekawy. Wyprawa do zoo, biwak, dzień w przedszkolu, a nawet pobyt w domu z katarem mogą być początkiem niezwykłej przygody. Twórcy zachowali styl rysunków i poczucie humoru tak charakterystyczne dla książek o Basi. Serial zabiera nas do radosnego świata dziewczynki, która codziennie uczy się czegoś nowego.

Tonya Harding, amerykańska mistrzyni łyżwiarstwa figurowego, jedna z największych pretendentek do olimpijskich medali, znana była z niełatwego charakteru i kontrowersyjnych zachowań. Nikt jednak nie spodziewał się, jak daleko zdolna jest posunąć się w walce o medale. Gdy jej główna konkurentka w amerykańskiej drużynie, Nancy Kerrigan, została zaatakowana przez nieznanego sprawcę, jeszcze nikt nie podejrzewał, że była to cynicznie zaplanowana napaść, która miała utorować Toni Harding drogę do olimpijskiego tryumfu.

Mária (Alexandra Borbély) zaczyna pracę jako kontroler jakości w rzeźni w Budapeszcie. Jest młodą dziewczyną, obdarzoną genialną pamięcią, skrytą i bardzo zamkniętą w sobie. Z rosnącą fascynacją obserwuje ją Endre (Morcsányi Géza), dyrektor finansowy firmy. Dwoje bohaterów łączy uczucie, którego nie potrafią wyrazić w świecie rzeczywistym. Uda im się to dopiero w snach, gdzie spotkają się pod postaciami łani i jelenia.

Mildred Hayes ma dość wszystkiego. Ma dość nieudolności policji, która od kilku miesięcy nie potrafi znaleźć mordercy jej nastoletniej córki. Ma dość ludzi mówiących jej, że wszystko będzie dobrze, że taka po prostu kolej losu. Ma dość rozsadzającego ją od środka poczucia winy, że nie była dobrą matką, że mogła tej śmierci zapobiec. Wynajmuje miejsce reklamowe na trzech nieco zapomnianych billboardach stojących na drodze do jej miasteczka, a na nich każe namalować bardzo obrazowy przekaz, wypowiadając w ten sposób wojnę wszystkim, którzy nie chcą jej ulżyć w cierpieniu. Zgorzkniała, zdesperowana Mildred nie spodziewa się, że jej prowokacyjny gest zapoczątkuje reakcję łańcuchową, która dotknie dziesiątki mieszkańców miasteczka, również bliskie jej osoby. I, jak na dobrą brutalną przypowieść o meandrach ludzkiej natury przystało, pozwoli jej lepiej zrozumieć swych wrogów, gniewnych, impulsywnych, szczodrych i pięknych w swoich słabościach ludzi, którym przeważnie warto dać drugą szansę.